در این پاراگراف احمدینژاد، شش اشتباه فاحش را صورت داده که خدا کند عمدی نباشد. در غیر اینصورت یا ایشان دروغ گفتهاند که در این حالت از شرایط کاندیداتوری ساقط میشوند یا غلط به عرض ایشان رسانیدهاند که در این صورت نیز مدیریت ایشان زیر علامت سوال قرار میگیرد.
این شش اشتباه یا خدای ناکرده دروغ عبارتند از:
1. آنچه در سعدآباد اتفاق افتاد توافقنامه نبود بلکه یک بیانیه بود. شاید ایشان (احمدینژاد) تفاوت بین توافقنامه و بیانیه را به خوبی نمیدانند و بهتر است دوستان وزارت خارجهای ایشان این تفاوتها را به ایشان تبیین کنند.
2. در سعدآباد هیچ توافقی مبنی بر تعلیق صورت نگرفت. در سعدآباد جمهوری اسلامی ایران پذیرفت که داوطلبانه میتواند تعلیق محدود را برای مدتی که خود میخواهد برای اعتمادسازی انجام دهد. در این مذاکرات ایران داوطلبانه بودن تعلیق را به آنها تحمیل نمود در حالی که قطعنامه آژانس آن را الزامی کرده بود. ایکاش احمدینژاد به اسناد این مذاکرات رجوع میکرد و سپس لب به سخن میگشود.
3. مذاکره حول محور تعلیق موقت، صرفا روی محور نطنز بود و اینکه ایشان فرمودهاند تمام فعالیتهای آزمایشگاهی بسته شود جای تعجب است چون بعد از سعدآباد فعالیت اصفهان و (U.C.F) ادامه یافت و قطعهسازی و مونتاژ نیز ادامه پیدا کرد.
4. در مذاکرات هیچ بحثی از آزمایشگاهها نبوده و اینکه گفتهاند آزمایشگاهها بسته شد، کاملا خلاف واقع و نادرست است.
5. اینکه آقای احمدینژاد گفتهاند «رشتههای دانشگاهی مربوط به انرژی هستهای در این مذاکرات توافق شده بود که تعطیل شوند» نیز کذب محض است. در این مذاکرات هیچ کجا بحث در خصوص موارد دانشگاهی صورت نگرفت و همه دانشگاهها و ملت ایران شاهد است که هیچ رشته دانشگاهی تعطیل نشد بلکه موضوع محدودیت تحصیلی دانشجویان ایرانی در خارج از کشور فقط در قطعنامههای شورای امنیت و آن هم در دوران خود آقای احمدینژاد صورت گرفته که طی این قطعنامهها دانشجویان ایرانی را محروم از تحصیل در رشتههای مرتبط با موضوع هستهای کردهاند. باز ایکاش آقای احمدینژاد به قطعنامههای صادر شده در دوران خود نیم نگاهی میکردند که خدای ناکرده دروغی از زبان ایشان ولو به طور سهوی جاری نشود.
6. بحث بیانات نخستوزیر معزول وقت انگلیس هم تا جایی که بنده در کلیه اسناد و اینترنت جستوجو کردم هیچ مطلبی را نه آن زمان و نه از آن زمان تاکنون ندیده و نشنیدهام. به جاست که آقای احمدینژاد از مشاوران اطلاعاتی و مطبوعاتی خود بخواهند تا یکبار دیگر کلیه اخبار تلکسها و حتی میلهای خودشان را نظاره کنند تا اگر سندی در خصوص این گفتهها یافتهاند ما را نیز مطلع نموده؛ چرا که توهین به ملت را به زبان دشمن گذاشتن کار شایستهای نیست.
به هر حال بد نیست آقای احمدینژاد در سخنرانیهای تبلیغاتی خود به گونهای بیان برانند که در صورت نیاوردن رأی مجبور به پاسخگویی به این سخنان خدای نکرده دروغ نگردند. در تمام این مذاکرات که مقام معظم رهبری در جریان ریز آن بودهاند این موارد گفته شده یافت نمیشود و اگر این چنین میبود هیچگاه معظم له تن به این به تعبیر آقای احمدینژاد «توافقنامه (مذاکرات) ننگین» را نمیدادند. مقام معظم رهبری چند هفته بعد از مذاکرات سعدآباد در ملاقات کارگزاران نظام با ایشان، از روند فعالیت هستهای دفاع فرمودند.
